|
Van onze milieuverslaggever
Op een plek halverwege Amsterdam en Rotterdam speelt zich een ongekend
drama af. Terwijl nog geen enkel ander medium er enige aandacht aan besteed
heeft, zitten zesduizend eerzame burgers onder de meest erbarmelijke
omstandigheden in hun auto's vast zonder ook maar enige hulp van buitenaf.
Zij hebben niets anders meer te eten dan chips, die ze uit voorzorg in
onuitputtelijke hoeveelheden meegebracht hadden. Er heerst verder een
nijpend gebrek aan drinkwater. Ook het milieu moet eraan geloven: de stank
die van het veld afkomstig is, teistert een steeds groter deel van ons
land.
De plek waar het drama zich afspeelt, wordt door de plaatselijke bevolking
"het Cafveld" genoemd, naar een gezellig bruin café dat er ooit stond in de
dagen dat de mensen hier nog gezamenlijk naar een en dezelfde kerk en kroeg
gingen. Onze gestrande medeburgers zijn allen lid van de democratische
vereniging Retecool die, onder leiding van Hubert Roth uit de Maasstad, de
populairste website van heel Nederland bezit. Zij waren op weg om voor eens
en altijd af te rekenen met een zekere Vincent van Mechelen, woonachtig in
de Hoofdstad.
Het lukt niemand behalve deze Van Mechelen nog om het terrein te doorkruisen.
Hij schijnt namelijk over een vervoermiddel te beschikken met zeer nauwe
banden waarmee uiterst flexibel gestuurd en gemanoeuvreerd kan worden.
Alleen met dit vervoermiddel is het nog mogelijk de Retecoolers te bereiken
en te interviewen. Ook de terreinwagen van De Teijstergraeph begaf het tot
overmaat van ramp. Van Mechelen weigerde echter de verslaggever en de
fotograaf van deze courant beiden tegelijk in zijn voertuig mee te nemen en
zo de landelijke journalistiek een onvervangbare dienst te bewijzen. Dit is
typerend voor de recalcitrante houding van deze man, waarover zo dadelijk
meer.
Gelukkig hebben wij wel een bijzonder waardevol gesprek kunnen voeren
met Majkul, een uiterst
|
welbespraakte Retecooler die niet mee mocht naar
het Cafveld, omdat zijn luide stem de groep wel eens voortijdig zou kunnen
verraden. Dit was een zware slag voor deze zo naar gezelligheid hunkerende
jongen.
Nog steeds erg aangedaan vertelde Majkul ons dat een conflict dat
aanvankelijk alleen Hubert Roth en Vincent van Mechelen aanging, zich
begin juli uitbreidde. De Retecoolers begonnen toen hun voorzitter "Reet"
massaal te steunen met teksten en foto's die niet alleen voor Vincent zelf
maar ook voor zijn ouders beledigend waren. Damien de Vries, een prominent
lid van Retecool die zich nu Opa Sycho noemt, bleef zelfs tot in oktober
foto's van Vincents ouders met allerlei nazi- en NSB-attributen in het
openbaar verspreiden.
Op zijn beurt ging Vincent door met het schrijven van onaardige stukjes
over Retecool op het Internet. De heer Roth wilde daar een einde aan maken.
In een grote operatie die onder Retecoolers in het geheim "BMW" (Back My
Weblog) werd genoemd, zou definitief met de vervelende vijand afgerekend
worden. Helaas is er iets misgegaan en achteraf is Majkul blij dat het
hemzelf, toen de vijandigheden eenmaal goed begonnen waren, niet vergund
was te komen.
Waar heeft ons land de verschrikkelijke toestanden in het Cafveld dus aan
te danken? Aan ene Vincent van Mechelen die het niet kan verkroppen dat de
leden en bezoekers van Retecool zijn inmiddels al tientallen jaren geleden
overleden moeder en nog langer geleden overleden vader (die ooit
timmerman is geweest) beledigen! Of, wat hij noemt, "smaden". Deze figuur
stoort zich er vooral aan dat Retecoolers zijn ouders, die 'goed' waren in
de Tweede Wereldoorlog, afbeelden als 'fout'.
Niet alleen Retecool maar elk weldenkend mens die wakker genoeg is om de
feiten onder ogen te zien, zal het ontgaan waar Vincent zich zo druk over
maakt. In tegenstelling tot uw verslaggever en de redactie van De
Teijstergraeph heeft Vincent zelf die oorlog nooit meegemaakt,
anders had hij wel geweten dat het toen doodnormaal was om met de nazi's
samen te werken en te doen alsof er niets aan de hand was.
|
 |
|
De alleen-verantwoordelijke voor het
drama |
Het schijnt Vincent ook ontgaan te zijn dat talloze leden van de beste en
gezondste families van ons land gelukkige ouders en grootouders hebben (of
hadden) die in het verleden in Europa en Zuid-Amerika vol overgave de kant
van Mussert, Hitler of Videla kozen. Alleen extreem-linkse
geitenwollensokkendragers bestempelen deze trouwe medeburgers nog als
'fout' in denigrerende zin.
Dat Van Mechelens ongekend eigenwijze en eigenzinnige houding desastreus is
voor mens en milieu is inmiddels iedereen wel duidelijk. Want ondertussen
zitten de Retecoolers in hun ruim twaalfduizend auto's al maanden vast
in een onafzienbare vieze, bruine massa die met de dag viezer en bruiner
wordt.
De plaatselijke reinigingsdienst is het niet gelukt er iets aan te
doen met de gebruikelijke methoden. De directeur deelde ons mee zelfs de
Wageningense Universiteit en Research Centrum te hebben ingeschakeld.
Ook daar is men danig geschrokken. Aanvankelijk leek alles er op te wijzen
dat het slechts om statistisch modale humane faecaliën ging. Die hypothese
moest echter al gauw verlaten worden toen geen van de bekende chemicaliën
en bacteriën bleken te helpen in de bestrijding ervan. De
landbouwwetenschap staat nog steeds voor een raadsel.
De verantwoordelijke voor al dit gruwelijke leed wil nu 2250 euro inzamelen
onder Retecoolers als genoegdoening voor het schaden van de reputatie van
zijn ouders. Terwijl de levensgevaarlijke situatie in het Cafveld met de
dag erger wordt en hulp broodnodig is, is deze schaamteloze timmermanszoon
ter plekke een inzamelingsactie begonnen. Zo kan hij goed aan deze ramp
verdienen, en van dat geld kan hij dan vervolgens zijn welverdiende vakantie in Porto Ercole, Italië,
bekostigen.
Helaas schijnt alleen Van Mechelen zelf te beschikken over de middelen om
de bruine, glibberige troep in het Cafveld op te ruimen. Het is dan ook te
hopen dat hij voor zijn vertrek nog de moed en het fatsoen zal kunnen
opbrengen om het zo triest verkleurde hart van Holland weer mooi groen
achter te laten. Ons land wordt in deze barre tijden al genoeg geteisterd.
|